Saturday, April 12, 2014

:)














http://3.bp.blogspot.com/-A70K4NhZxvM/URGpD54lyFI/AAAAAAAAFjM/uANR894IERg/s1600/DoaBukaBaju.png 
 
 
 
 http://3.bp.blogspot.com/-LcWkmmk-6Sg/URwt9pJC2YI/AAAAAAAAF-Y/TKyTMSIx0hA/s1600/67196_10200463007367413_1300046578_n.jpg

:)




:)




Ujian atau Penilaian diagnostik ialah satu proses penilaian terhadap kanak-kanak untuk melabel tahap ketidakupayaan kanak-kanak.  Penilaian ini biasanya dilakukan oleh psikiatris, guru. Proses ini juga dikenal sebagai proses melabel.  Proses melabel ini penting kerana ini akan menentukan masa depan kanak-kanak tersebut.  Disebabkan proses melabel ini penting penglibatan ramai pakar diperlukan untuk mendapat keputusan diagnosis yang lebih tepat.  Kementerian Pelajaran Malaysia mendefinisikan penilaian diagnostik sebagai penilaian secara formatif bagi mendapatkan data yang menunjukkan ketidakupayaan murid yang akan menyulitkan proses pengajaran dan pembelajaran.  Kesimpulannya, penilaian diagnostik ini adalah penilaian yang dilakukan kepada kanak-kanak mengikut tahap ketidakupayaan mereka.  Dengan ini langkah dan rawatan tertentu boleh diambil dengan lebih berkesan




Penilaian diagnostik ini bertujuan untuk membuat penilaian awal tentang ketidakupayaan kanak-kanak. Penilaian awal diperlukan oleh kanak-kanak bekeperluan khas terhadap keupayaan mereka samaada secara formal iaitu melalui pemerhatian dan analisis. Penilaian ini membantu guru menentukan samaada kanak-kanak tersebut memerlukan perhatian yang lebih atau tidak.  Guru-guru juga dapat maningkatkaan tumpuan dan keupayaan pelajar yang memerlukan bantuan.  Selain itu, penilaian ini juga bertujuan mengumpul maklumat untuk tujuan penempatan kanak-kanak mengikut kebolehan mereka. Bagi kanak-kanak yang mempunyai ketidakupayaan yang terbatas dan berbeza kemampuan dengan kanak-kanak lain perlu diasingkan mengikut keperluan pembelajaran.  Penilaian ini juga bertujuan membantu guru menyediakan atau menyelaras sistem pengajaran mengikut ketidakupayaan kanak-kanak.Penilaian diagnostik juga bertujuan memberikan maklumat kepada ibu bapa, guru dan pakar kanak-kanak. Hasil penilaian yang dibuat boleh digunakan sebagai bahan rujukan. Selain itu ibubapa juga boleh didedahkan dengan masalah sebenar anak-anak mereka dan kaedah atau pendekatan yang sesuai ditekankan oleh ibubapa sebagai langkah mengurangkan masalah kanak-kanak.  Penilaian ini juga membantu pakar memantau keadaan kanak-kanak dari masa ke semasa.




 
Penilaian diagnostik penting bagi menentukan jenis ketidakupayaan kanak-kanak. Dengan adanya penilaian ini guru-guru dan ibubapa dapat menngenalpasti tahap perkembangan kanak-kanak. Oleh itu guru dan ibubapa dapat menyediakan program intervensi yang sesuai mengikut kemampuan kanak-kanak supaya mereka mendapat kehidupan yang selesa disamping pendidikan yang sesuai dengan tahap kemampuan kanak-kanak.  Selain itu, penilaian diagnostik juga penting kepada guru-guru untuk merancang kaedah pengajaran dan pembelajaran yang bersesuaian mengikut tahap murid.  Apabila kanak-kanak ini telah didiagnosis, guru akan mengetahui tahap kanak-kanak dan membolehkan guru menyediakan kaedah pengajaran dan pembelajaran yang lebih berkesan.  Contohnya kanak-kanak yang lemah ditekankan dengan pengajaran secara visual manakala kanak-kanak normal lebih kepada pengajaran yang lebih kompleks dan abstrak.






Penilaian diagnostik ini juga penting bagi memberi maklumat yang lebih jelas tentang ketidakupayaan kanak-kanak.  Hal ini kerana pada tahap ini kanak-kanak akan dilabel mengikut ketidakupayaan mereka.  Dengan ini ibubapa akan mempunyai pengetahuan yang lebih tentang ketidakupayaan anak mereka.  Ibubapa juga boleh mengambil tindakan sewajarnya iaitu mencari pakar-pakar yang sesuai bagi melatih dan merawat anak-anak mereka. Kesimpulannya, penilaian diagnostik ini diperlukan bagi proses melabel kanak-kanak.  Dengan adanya label ini akan dapat membantu proses rawatan.






 Penilaian diagnostik amat penting kerana ia dapat membantu ibubapa dan guru untuk mengenalpasti ketidakupayaan kanak-kanak dengan tepat. Apabila penilaian diagnostik ini dilakukan  kanak-kanak tersebut akan dilabel mengikut ketidakupayaan.  Hal ini membolehkan langkah yang lebih khusus boleh diambil untuk membantu kanak-kanak tersebut.  Selepas melakukan penilaian diagnostik, penilaian perkembangan akan dilakukan bagi mengetahui tahap perkembangan seseorang kanak-kanak. Perkembangan kanak-kanak dilihat melalui perubahan yang berlaku keatas kanak-kanak mengikut usia mereka.  Selain itu tahap perkembangan yang berlaku pada seseorang kanak-kanak  juga diukur melalui pencapaian. Oleh itu penilaian pencapaian akan dilakukan bagi mengukur tahap kebolehan seseorang kanak-kanak. Bagi kanak-kanak yang mempunyai masalah terutama kanak-kanak berkeperluan khas penilaian psikologi  akan dilakukan. Penilaian psikologi bertujuan untuk membantu penilai mengawal tingkah laku kanak-kanak berkeperluan khas dari segi emosi,tingkah laku dan mental mereka.




Group Forum - Group UPSI09(A132PJJ)

:)



Didik Hibur


Menyanyi adalah salah satu fitrah kanak-kanak yang sukakan hiburan.  Oleh kerana aktiviti menyanyi telah menjadi sebahagian daripada hidup kanak-kanak, proses pengajaran dan pembelajaran menjadi lebih berkesan.  Melalui aktiviti nyanyian, kanak-kanak akan dapat mengecam situasi dan memahami isu-isu yang berlaku di sekeliling mereka. Terdapat beberapa cara untuk mengangajar membaca untuk berfikir dan menghayati sastera kanak-kanak (prosa dan puisi). Terdapat beberapa kaedah mengajar lagu  kepada kanak-kanak bertujuan menghayati bahan sastera.  


Antaranya :

  • Kaedah frasa demi frasa / baris
  • Kaedah rangkap demi rangkap
  • Kaedah keseluruhan  
  • Kaedah frasa demi frasa / baris

1.    Lagu baru diperdengarkan beberapa kali sama ada dinyanyikan oleh guru atau dimainkan rakaman lagu.  Murid diminta mendengar dengan teliti.
2.    Selepas memperdengarkan lagu baru, aktiviti seterusnya ialah guru  membaca lirik lagu dan murid ikut membaca kemudiannya.  Dicadangkan lirik dibaca mengikut corak
      irama lagu.  Jika murid tidak boleh membaca, aktiviti di atas masih boleh dijalankan tetapi
     dicadangkan guru menggunakan lagu-lagu yang pendek agar mudah diingati.
3.    Guru menyanyikan frasa pertama dan meminta murid supaya ikut menyanyi. Guru meneruskan dengan frasa seterusnya dengan cara yang sama seperti tadi.  Guru boleh mengulang semula dengan meminta murid terus  menyanyi frasa satu dan dua dan begitulah seterusnya sehingga keseluruhan lagu dapat dinyanyikan dengan tepat
4.    Aktiviti permulaan pengajaran lagu baru boleh dijalankan tanpa iringan muzik atau sebaliknya. Guru boleh membantu ketepatan nyanyian dengan memainkan melodi lagu dengan alat muzik seperti pianika / kibod bagi guru yang berkebolehan.Kelajuan lagu haruslah di lambatkan untuk memudahkan murid mengikutinya
5.    Setelah murid menguasai keseluruhan lagu, lagu baru dinyanyikan sepenuhnya dengan tempo yang sesuai/asal


  • Kaedah rangkap demi rangkap

1.    Keseluruhan lagu baru diperdengarkan
2.    Membaca lirik lagu.
3.    Rangkap pertama lagu diperdengarkan sama ada daripada rakaman atau nyanyian guru.
4.    Murid diminta  terus menyanyi keseluruhan rangkap dengan bimbingan guru atau bersama rakaman keset / CD
5.    Nyanyian rangkap seterusnya setelah didapati murid sudah menguasai rangkap 1
6.    Nyanyian keseluruhan lagu
  
  • Kaedah Keseluruhan

1.    Lagu baru diperdengarkan beberapa kali sama ada dinyanyikan oleh guru atau dimainkan rakaman lagu.  Murid diminta mendengar dengan teliti.
2.    Membaca lirik lagu jika perlu
3.    Murid terus diminta menyanyikan keseluruhan lagu.  Aktiviti ini diulangi sehingga murid didapati telah menyanyi dengan tepat.  Kaedah ini biasanya digunakan untuk lagu-lagu yang pendek.

  • Beberapa Peringatan Penting

1.    Jika rakaman lagu dalam bentuk kaset, pastikan lagu yang hendak diajar telah dirakamkan beberapa kali dari sumber ke dalam satu kaset lain.  Ini bertujuan mengelakkan daripada guru banyak menghabiskan masa untuk kerja ‘rewind’ lagu.  Cara ini dapat mengelak daripada murid tertunggu-tunggu dan mula membuat bising.
2.    Rakaman dalam bentuk CD adalah paling sesuai digunakan kerana mudah diselenggarakan
3.    Pemilihan lagu perlu mengambil kira tahap penguasaan bahasa atau perbendaharaan kata kanak-kanak.



Group Forum - Group UPSI09(A132PJJ)

Friday, April 11, 2014

:)



TEKNIK MEMBACA :)



TEKNIK MEMBACA



TEKNIK-TEKNIK KHUSUS
 BACAAN DAN PEMAHAMAN

Terdapat beberapa teknik membaca dan tujuan membaca. Teknik-teknik ini boleh dijalankan dalam bilik darjah. Penggunaan teknik ini bergantung kepada situasi, kecerdasan pelajar, dan tujuan pembelajaran membaca.

Berikut beberapa teknik membaca:

      a)   Teknik Membaca SQ3R
      b)   Teknik Membaca KWLH
   c) Teknik Directed Reading – Thingking Activity (DR-TA)(Aktiviti Membaca Berfikir Terarah)


Teknik Membaca SQ3R

Teknik ini digunakan pada tahap pelajar berpencapian baik dan mahir membaca. Tujuan menggunakan teknik ini untuk menguji pemahaman pelajar berdasarkan bahan atau teks yang dibaca untuk menyelesaikan tugasan. SQ3R bacaan secara kritis yang dipelopori oleh Robinson (1941).

S-SURVEY (Tinjau)
  • Pelajar membaca secara pantas untuk mendapatkan gambaran awal tentang isi bacaan mengikut pemahamannya sendiri. Pelajar bebas dalam erti kata menanggap apa yang dibaca. Pelajar hanya memfokuskan/menumpukan bahan/teks kepada tajuk umum/besar, sub-tajuk, gambar, simbol, ilustrasi, grafik, pemenggalan teks.
  • Teknik bacaan yang sesuai ialah teknik skimming dan scanning.



Q-QUESTION (penyoalan / pertayaan)
  •  Pelajar menyenaraikan beberapa isi soalan (intipati) yang terkandung dalam teks.
  • Soalan berdasarkan apa yang ingin diketahui oleh pelajar tentang topik/isu dalam teks.
  • Soalan juga berupa penyenaraian siri soalan yang berkaitan dengan tugasan yang diberi.
  • Soalan juga berupa panduan kepada jawapan yang sebenar.
  • Dalam masa yang sama pelajar sendiri mencari jawapan – peramalan jawapan yang paling relavan.



R-READ (Baca)
  •  Pelajar dikehendaki membaca secara serius dan memberi tumpuan kepada teks yang dibaca.
  • Dalam masa yang sama pelajar cuba mencari jawapan kepada soalan yang disenaraikan tadi.
  • Dalam masa yang sama juga, pelajar boleh menyenaraikan soalan tambahan.
  • Sepanjang masa membaca, pelajar boleh menaakul maklumat yang terdapat dalam petikan teks/bahan bacaan.
  • Di samping itu pelajar boleh bertukar-tukar fikiran dengan sama ada menerima atau menolak konsep maklumat yang dibaca. Hal ini bererti pelajar tidak semestinya menerima semua maklumat yang terdapat dalam teks.



R-RECITE (Imbas kembali)
  •  Setelah pelajar membaca keseluruhan teks/bahan, pada peringkat ini pelajar dikehendaki mengingat kembali semua/sebahagian maklumat yang terdapat dalam teks.
  • Pelajar menyenaraikan maklumat yang berkaitan dengan soalan atau tugasan. Seterusnya pelajar dapatlah menjawab semua soalan tugasan berdasarkan maklumat dalam teks.
  • Di samping itu pelajar juga boleh memberikan jawapan kepada soalan asal sebelum merujuk jawapan yang terdapat teks. Pelajar boleh membandingkan ketepatan jawapan mereka.



R-REVIEW (Baca semula)
  • Pada peringkat ini, pelajar dikehendaki membaca semula soalan dan jawapan yang ditulis/dicatat.
  • Peringkat ini adalah untuk pengesahan kepada jawapan yang ada pada peringkat recit (imbas kembali) di atas.
  • Pastikan bahagian tertentu sudah dijawab berdasarkan fakta dan maklumat dalam teks.
  • Pelajar jangan tertinggal maklumat atau fakta dalam tugasan pada peringkat question / pertanyaan.



Melalui proses teknik SQ3R, pelajar memperoleh maklumat yang tepat, cepat, dan dapat menyelesaikaan tugasan secara berkesan.

Teknik Membaca KWLH

Proses membaca dengan teknik KWLH, pelajar boleh mengaitkan pengetahuan sedia ada dengan apa yang dibaca. Ini bermaksud pelajar berdasarkan pengetahuan sedia ada, mengimput pengetahuan baharu selepas proses pembacaannya. Dalam proses pembelajaran, pengetahuan sedia ada (PSA) amat penting untuk meningkatkan keupayaan pemahaman, pengetahuan dan maklumat bahan / teks yang dibaca. Daripada teknik ini, pelajar dapat menentukan apa yang diperoleh daripada pembacaannya dan seterusnya menentukan apakah sumber bahan yang perlu dibaca lagi.

K W L H bermaksud:

K (know) – Apa yang sudah diketahui (sebelum membaca)- catat pengetahuan sedia tentang tajuk atau topik bahan bacaan.

W (what) – Apa yang hendak diketahui (sebelum membaca) – catat apa yang ingin diketahui tentang tajuk atau topik bahan bacan.

L (learned) – Apa yang telah diketahui (selepas membaca) – catat isi penting daripada tajuk atau topik yang dibaca.

H (how) – Bagaimana untuk mendapat maklumat tambahan (untuk bacaan seterusnya) – catat bagaimana untuk mendapat maklumat tambahan selepas membaca teks/tajuk tersebut.

Apakah tujuan teknik KWLH diterapkan dalam pengajaran? Tujuannya ialah:

(i)Pelajar dapat mengaitkan pengetahuan sedia ada dengan bahan atau teks yang beri untuk proses pengajaran dan pembelajaran. 

(ii) Pelajar sendiri dapat menentukan apa yang diperoleh daripada bahan atau teks yang sediakan dalam proses pengajaran dan pembelajaran.

(iii) Pelajar dapat menentukan maklumat tambahan yang perlu dicari daripada sumber lain, selain sumber yang telah sediakan.

(iv) Pelajar dapat mengetahui apa yang diperoleh daripada bahan yang sedang berikan (semasa).

Jadual di bawah sebagai contoh penerapan proses membaca menggunakan teknik KWLH.

K – know
Apa yang sudah diketahui
W – want
Apa yang hendak diketahui
L – learned
Apa yang telah diperoleh/dipelajari
H – how
Apa lagi maklumat tambahan yang diperlukan
(dalam ruangan ini)

Pelajar dikehendaki mencatat perkara/maklumat yang sudah diketahui berdasarkan tajuk/perkara yang hendak dibincang
(dalam ruangan ini)

Pelajar dikehendaki mencatat perkara/maklumat yang ingin diketahui lebih lanjut berdasarkan tajuk/perkara yang dibaca. Catatan berdasarkan soalan
(dalam ruangan ini)

Pelajar dikehendaki mencatat isi penting yang diperoleh daripada bacaan yang dibaca berdasarkan tajuk/teks yang diberi. Pelajar menjawab soalan yang dibina sendiri
(dalam ruangan ini)

Pelajar dikehendaki mencatat bagaimana, bila, dan di mana untuk mendapatkan maklumat yang belum lengkap berdasarkan teks/bahan yang diberi. Pelajar boleh membuat cadangan untuk merujuk sumber lain

Teknik Directed Reading – Thingking Activity (DR-TA)( Aktiviti Membaca Berfikir Terarah)

Teknik DR-TA, diperkenalkan oleh Russel Stauffer, (1969/1975). Menurut beliau teknik ini membolehkan pelajar membina satu set tujuan apabila mereka membaca bahan bacaan (teks, imej,simbol,grafik), lalu memproses idea dan menguji jawapan dengan mengambil bahagian dalam pusingan membaca. Mereka boleh meramal dan mengesahkan sari pati / isi maklumat yang dibaca.

Tujuan teknik DR-TA:

(i)Memberi peluang kepada pelajar untuk membaca bahan bacaan/teks secara kritis dan reflektif.
(ii) Menghala-tujukan tujuan pelajar membaca bahan bacaan/teks.
(iii) Mengaktifkan pandangan dan fikiran pelajar tentang topik yang akan dibaca.
(iv) Meminta pelajar mengenal pasti, mengasimilasasi maklumat, dan memaham bahaan bacaan/teks yang dibaca.
(v) Guru mengkaji bahan bacaan berdasarkan tujuan membaca.
(vi) Guru membuat penilaian terhadap bahan bacaan yang dibaca oleh pelajar.
(vii) Guru dan pelajar boleh membuat rumusan, pertimbangan, penilaian, dan membuat keputusan terhadap bahan yang dibaca.

Kelebihan teknik DR-TA

Teknik ini mempunyai beberapa kelebihan dalam pelaksanaan pengajaran
bacaan dalam bilik darjah atau di luar bilik darjah.

(i) Tugas guru sebagai pemudah cara/fasiltator semasa soal jawab, bukan penilai.
(ii) Ketika situasi bacaan, berlangsung pelajar membaca sambil berfikir. Oleh itu, teknik ini menggalakkan supaya pelajar sedar tentang proses membaca dan membuat ramalan.
(iii) Pelajar memperoleh konsep membaca, strategi metakognitif dan dapat berkomunikasi makna.
(iv) Menggalakkan pelajar menggunakan klu konteks untuk memahami makna dalam frasa atau perkataan.
(v) DR-TA suatu teknik yang melibatkan semua pelajar mencapai satu pencapaian yang dikehendaki.